Vrijwilligerswerk in Mexico

Een van de mooiste aspecten van het beroep vind ik het doen van vrijwilligerswerk. Zo ben ik onlangs nog naar Spanje geweest. In oktober 2014 ben ik in Mexico geweest, waar ik dankzij het IFAW in contact ben gekomen met The Humane Society of Cozumel.

Voor het IFAW heb ik een stukje over mijn ervaringen geschreven, hieronder de langere versie.

 

IFAW facebook - Dierenarts Kim
 

Vanaf dat ik een klein meisje was wist ik dat ik dierenarts wilde worden, ik wilde dieren helpen. Met 3 jaar praktijkervaring vond ik het tijd om een van mijn dromen werkelijkheid te laten worden, een van mijn dromen was om vrijwilligerswerk te doen en dan het liefst in Mexico. Toen ik het IFAW contacteerde was ik verbaasd over hun super enthousiaste reactie, het bleek dat ze mijn diergeneeskundige ervaring goed konden gebruiken op Cozumel, in Mexico. Wat een geluk!

De Humane Society of Cozumel Island is een asiel en tevens dierenkliniek. Als enigste kliniek in Latijns-Amerika bieden zij gratis castraties en sterilisaties aan voor de huisdieren van de lokale bevolking. Ook is het zo dat eigenaren korting krijgen op consulten en behandelingen als hun diertje geholpen is. Dit is natuurlijk een heel mooi initiatief, wat het zwerfdierenprobleem veel kleiner maakt. Een vrouwtjes hond kan namelijk 16 puppy’s per jaar krijgen, als deze ook allemaal puppy’s krijgen kan 1 vrouwtje in theorie rond de 67.000 honden geven in 7 jaar. Naast de zorg voor de asieldieren, zijn er per dag meestal tussen de 5 a 15 operaties, dus een extra handje kunnen ze goed gebruiken. Al deze operaties worden gefinancierd door donaties, bijvoorbeeld van het IFAW. Een geweldig initiatief dus!

De kliniek is de enigste kliniek in Latijns Amerika waar eigenaren gratis hun dier kunnen laten castreren of steriliseren

Ik heb twee weken vrijwilligerswerk gedaan bij deze kliniek. In deze twee weken heb ik ongeveer 50 operaties uitgevoerd. Mijn kleinste patient, een kitten, woog maar 560 gram!

 

Dierenarts-Kim-ifaw-katje
 

Dierenarts-Kim-ifaw-bandje
 

Ook heb ik geholpen met de zorg voor de asieldieren, ontlastingsonderzoek, ontwormen, wandelen en natuurlijk heel veel knuffelen. Aangezien ik maar een paar woorden Spaans sprak was het voor mij niet mogelijk om ook patiƫnten met een eigenaar te helpen, maar mee luisteren en mee denken tijdens het consult kan natuurlijk altijd. Wat ik heb ervaren is dat de eigenaren vaak erg gemotiveerd zijn, maar dat het ze ontbreekt aan kennis of geld. Zo hebben we een aantal patiƫntjes gehad die heel veel last hadden van teken, een groot probleem in Mexico, maar met de juiste middelen goed te voorkomen. Ze kunnen hier erge bloedarmoede van krijgen en dan is het van belang om zo snel mogelijk de meeste teken van het diertje af te halen. Een behoorlijk kriebelig klusje dus, maar wel een hele dankbare.

 

teek
 

Ook kwam het helaas regelmatig voor dat we s’ochtends in de tuin bij het asiel nieuwe dieren aantroffen, de tuin is zo aangelegd dat eigenaren hun huisdier daar veilig anoniem achter kunnen laten als ze er niet meer voor kunnen of willen zorgen. Dit voorkomt (hopelijk) dat mensen hun huisdier op straat zetten. Elk nieuw dier krijgt een gezondheidscheck, wordt ontvlooid, ontwormd en getest op hartworm.

 

operatie
 

De medewerkers van het asiel werken 6 dagen per week, iets wat wij hier niet gewend zijn. Waar ik ook aan moest wennen was dat de lunchpauze pas om 15.00 was! Ik voelde me gelijk erg thuis bij het asiel, de staff bestaat uit hele gedreven, lieve, enthousiaste mensen. Het voordeel van werken op zo’n prachtig eiland is dat je in je vrije tijd kan gaan zwemmen of gaan duiken. In het weekend ging ik vaak duiken, wat prachtig was, schilpadden, roggen en duizenden kleurrijke vissen!

Al met al was het een geweldige (en leerzame) ervaring, ik zou het zo weer doen!

 

OVERZICHT

Extra handen nodig?